Anois teacht an Earraigh

le Antaine Ó Raifteirí 1784-1835

“Anois teacht an Earraigh

beidh an lá dúl chun shíneadh,

Is tar eis na féil Bríde

ardóigh mé mo sheol.

Go Coillte Mach rachad

ní stopfaidh me choíche

Go seasfaidh mé síos

i lár Chondae Mhaigh Eo.”

I gClár Chlainne Mhuiris

A bheas mé an chéad oíche,

Is I mballa taobh thíos de

A thosós mé ag ól

Go Coillte Mách rachad

Go ndéanfad cuairt mhíosa ann

I bhfogas dhá mhíle

Do Bhéal an átha Mhóir.

Fágaim le huacht é

go n-éiríonn mo chroí-se

Mar a éiríonn an ghaoth

nó mar a scaipeann an ceo

Nuair a smaoiním ar Cheara

nó ar Ghaileang taobh thíos de

Ar Sceathach an Mhíle

nó ar phlánaí Mhaigh Eo.

Cill Aodáin an baile

a bhfásann gach ní ann,

Tá sméara is subh craobh ann

is meas de gach sórt,

Is dá mbéinnse i mo sheasamh

i gceartlár mo dhaoine

D’imeodh an aois díom

is bheinn arís óg.

Bíonn cruithneacht is coirce,

fás eorna is lín ann,

Seagal i gcraobh ann,

arán plúir agus feoil,

Lucht déanta poitín

gan licence á dhíol ann,

Móruaisle na tíre ann

ag imirt is ag ól.

Tá cur agus treabhadh

is leasú gan aoileach

Is iomaí sin ní ann

nár labhair me go fóill,

áitheanna is muilte

ag obair gan scíth ann,

Deamhan caint ar phingin cíosa

ná dada dá shórt.